Van alle drie (oorspronkelijk zelfs 4) gratis ochtendkrantjes was de verwachting dat er snel slachtoffers zouden vallen. Maar dat viel eigenlijk wel mee. Spits, Metro en de Pers leken lange tijd behoorlijk gebroederlijk naast elkaar in de trein. Van die drie had ik zelf altijd een sterke voorkeur voor de Pers. Sterke columns, leuke opinie, goeie invalshoeken van de artikelen. Eigenlijk leek het soms geeneens een krant maar had het op een bepaalde manier toch heel veel charme. Helaas trekt Wegener er ook de stekker uit, en hierom houden we twee hele matige blaadjes over, die eigenlijk beide niet echt de moeite waard zijn. Van die twee denk ik dat de Spits het nog t langst vol gaat houden. We gaan het in de gaten houden.

Ineens realiseerde ik het me gisteravond; ik heb nog geen moment handschoenen aangehad op de fiets. Niet dat ik nou zo’n bikkel ben die echt tegen de kou kan; ik heb er nog geen moment aan gedacht om ze aan te doen. Het is simpelweg niet echt koud.

Persoonlijk vind ik dit een perfecte winter. Geen sneeuw die er anderhalf uur mooi uit ziet en daarna nog voor 3 weken waterige straten zorgt. Geen uitglijders op aangevroren plasjes water. Geen urenlange vertragingen met de trein. Nee, een prachtig zonnetje en vijf graden: daar mogen we het mee doen.

Mocht ik kunnen kiezen dan zou ik er voor tekenen, ieder jaar zo’n winter.

Ik heb me als doel gesteld om dit jaar Blauwzine niet alleen vaker bij te werken, maar ook te werken aan een betere iPad layout. Eerste resultaat is hier nu alvast zichtbaar, maar de bedoeling is wel om dit verder te verbeteren.

Voor nu: gelukkig nieuwjaar!

Hola!

Dit blog maakt vanaf nu een kleine switch; er komen ook fotostreams van zowel mijn mobiele Mobypictures voorbij als die van Instagr.am. Veel plezier er mee.

Soms kom je van die spelletjes tegen die maar één of twee dingen kunnen maar zó verslavend zijn dat je niet meer kunt of wilt stoppen. Tiny Wings voor de iPhone is er zo eentje. Vogeltje, vliegen. That’s it. Geniaal

Daar zijn we weer, op een andere server. Blauwzine is verhuisd.

En binnenkort komt hier weer iets leuks.

Het heeft me toch nog wel enig peinzen gekost. Assange, Wikileaks en natuurlijk de Cablegate.

Tijd voor een analyse.

Volgens mij toont de Wikileaks affaire waar het Internet voor staat. Een heleboel goede zaken. Vrijheid, open communicatie, laagdrempelige informatie. Noem maar op. Maar er is ook altijd een vleugje anarchisme geweest. Iedere gek kan een servertje plaatsen, en een computer aan het Internet leggen. Iedereen kan een scriptje of programma schrijven waarmee hij vanalles doet op het Internet. Iedereen kan een blog starten, een foto uploaden of een haatdragende tekst schrijven. Al deze zaken werden de laatste tien jaar simpel. Kleine bedrijven werden grote bedrijven. En verdienden enorm veel geld op Internet. We vergaten bijna het anarchistische aspect. Schelden op blogs deed geen zeer, en shockblogs werden gevestigde media. Totdat Wikileaks kwam.

Nouja, dat gaat een beetje te ver. Want Wikileaks was al een behoorlijke tijd in de lucht nog voor er überhaupt wereldwijde ophef was. Maar nu de ophef er is ís er ook echt iets te doen op het Internet. Al blijft het juist identificeren van die activiteit nog wel voer voor ‘oude’ media. Hacken? Nee, een site platleggen door een simpel programmaatje te starten en een soort van mini-DDoS te doen is geen hacken. Bovendien is er een onzichtbare dader. Want we hebben eigenlijk geen flauw idee wie de sites van onder meer PayPal, Visa en Mastercard platlegden. Was het een troep 16-jarigen die vanuit zolderkamertjes een programmaatje downloadden, en op twee knopjes drukten? Of was er meer aan de hand? Waren er mensen mee bezig die er écht verstand van hadden? Hoe dan ook, die laatste groep zal zich niet snel laten zien in praatprogramma’s. Die mensen laten zich niet vertegenwoordigen in de publieke wereld. En tot die tijd zitten we te wachten op 95% van alle documentatie die nog openbaar gemaakt kan worden. Of Assange gooit het nog op een dealtje met een overheid dat het restant van de documenten achter slot en grendel blijft. Misschien wel voor z’n eigen bestwil. Wie weet. Dan zullen de relletjes op het Internet niets meer zijn gebleken dan een kleine nahik van een stukje anarchie: de overheden en grote bedrijven hebben anarchie op Internet weer verder in de fles gekregen. Laten we hopen dat het niet zo ver komt.

Het moet gezegd worden: zelden werd een spel met een grotere bombarie gebracht. Websites puilden er al weken van uit, magazines en zelfs in programma’s als DWDD mocht Alexander Klöpping verklaren hoe vét gamen was. Nu ligt het spel ook in de winkel en begint zich uit te tekenen waar al dat marketingbudget vandaan kwam: de aankoopprijs.

Ik speel voorganger Modern Warfare 2 al een hele tijd tot mijn grote tevredenheid via Steam. Dit is een webdienst die het programma download, installeert en bijhoudt. Prachtig, want hierdoor kan ik via Steam de game kopen, installeren en spelen. Helaas zijn ze wel weer zo knieperig om het spel voor €59,95 in de virtuele schappen te leggen. Vreemd, want een kort kijkje in de Tweakers.net pricewatch leert me dat ik het spel inclusief doos, boekje en handleidingen al voor €43,- kan kopen. Helaas wil ik dat doosje, handleiding en rottige cd niet. Ik wil gewoon alles online doen. Dat gaat niet alleen sneller: de online game kan ook niet kwijtraken of kapotgaan zoals de CD wel kan en ook onherroepelijk gaat.

Space Chimp from Sydney on Vimeo.

Eigenlijk gebruik ik dit blog nooit om dingen te promoten voor m’n werk. Maar nu dus toch.

Oktober is internationale borstkanker maand en daarom komt de stichting Pink Ribbon in samenwerking met Sanoma Uitgevers met een eigen blad; Pink Ribbon magazine. Dit jaar mocht ik van dichtbij ervaren hoe het is om onderdeel te zijn van zo’n megacampagne en megaproject. Zelf ben ik betrokken geweest bij de website waarop dit jaar de bestellingen binnen moeten stromen.

100% van de opbrengst gaat naar Pink Ribbon. Dus je steunt er meteen een goed doel mee.