Google de grootste winnaar in China

Google dreigt met terugtrekking uit China, kopte de grootste nieuwssite van Nederland van de week. Het bedrijf, dat eerder onder grote druk van de Chinese overheid zijn zoekresultaten censureerde heeft genoeg van de hackaanvallen en zal een deel van de wijzigingen terugdraaien. Een ideaal persmoment en een prachtige win-win situatie.

Mocht Google er na overleg met de Chinese autoriteiten niet uitkomen dan zal het zich waarschijnlijk direct terugtrekken. Met een opgeheven hoofd want; Google heeft gestreden voor de vrijheid van meningsuiting in China.

Een waarschijnlijker scenario is dat er nooit bekend wordt wát Google bespreekt. Het bedrijf blijft dan in China en hoeft geen censuur te plegen in de resultaten. Gevolg; Google wint op de belangrijke Chinese markt aan populariteit doordat het de meeste pagina’s kan laten zien over ieder willekeurig (gecensureerd) onderwerp. Alweer gewonnen.

Kortom: Google bevindt zich in een ideale positie om flink te onderhandelen met de Chinese autoriteiten. Als Google een rechte rug heeft is censuur geen optie;

Belastingparadijs

Vandaag in de Volkskrant, een artikel over het feit dat Nederland het vijftiende lang is met de meest ondoorzichtige belastingstructuur. Het ‘paarse-krokodillen-effect’ is kennelijk nog altijd ver weg. De vraag is echter; is dit eigenlijk niet een blessing in disguise? Al dat geld dat die schimmige BVtjes onderbrengen in Nederland; er zal toch wel een deel belast zijn? Indirect profiteren we allemaal van die enorme onderstroom aan geld die onzichtbaar is voor de ‘witte’ economie maar wel in al die BVtjes en onbeduidende bankjes wordt beheerd. Denk ik. Want echt goed financieel overzicht ontbreekt daar voor. Daar is het dan weer net iets te ondoorzichtig voor. Wel jammer.

Wat is het volgende social network

Ik betrap mezelf er al op: ik kijk minder vaak op Hyves dan vroeger. Sterker nog: ik kijk bijna nooit meer op Hyves. Vreemd: want ik heb er 120 ‘vrienden’ en qua functionaliteit en stabiliteit is Hyves de laatste jaren alleen maar beter geworden. Toch kijk ik er minder vaak, en ik weet niet waarom.

Ik ben wel meer op Facebook gaan kijken. Hoewel ik daar minder vrienden heb (hoeveel dat er zijn weet ik eigenlijk niet eens, Facebook legt geen nadruk op kwantiteit) lijkt er meer te gebeuren. Hoewel dat me dan ook weer niet zoveel boeit.

Het lijkt er sterk op dat we de ene social community inwisselen voor de andere. We zitten minder op de ene, en de aandacht gaat sneller naar de ander. Social communities komen en gaan. Maar waarom? In het geval Hyves/Facebook kan ik het me nog wel voorstellen; Facebook is veel internationaler, en met de globalisering past dit beter in het plaatje dat hoger opgeleiden vaker gebruik maken van Facebook en Hyves links laten liggen. Bovendien heeft Facebook een aantal slimme applicaties zoals de eindeloze stroom aan quizjes waar gebruikers onderling erg druk mee zijn. De betere foto-gallerijen en snellere interface doen de rest; Facebook zal steeds sterker worden en Hyves langzaam naar de achtergrond duwen.

Cliniclowns

Ooit, in een grijs verleden zag in in een ziekenhuis in Utrecht waar ik als elfjarig jochie bezoek kreeg van twee figuren in vreemde pakken: cliniclowns. En eigenlijk ergerde het me al direct mateloos. Ik was ziek, boos en chagerijnig en had geen zin in twee leuk-bedoelde-verklede-mensen die grappen maakten. M’n moeder stuurde ze zo aardig mogelijk weg, en toen ze ook buiten mijn kamer nog op allerlei manieren mijn aandacht probeerde te trekken werd ik echt nijdig. ,,Negeer ze gewoon maar, dan gaan ze vanzelf weg” zei m’n moeder. En dat deed ik. De zuster die toen binnen kwam zou regelen dat ze mij over zouden slaan. En dat deden ze vanaf toen ook. Die woede is inmiddels overgegaan in verbazing. Omdat het concept niet is gewijzigd en de cliniclowns nog steeds overal binnen komen vallen en kinderen ‘aan het lachen’ proberen te maken.

Begin vorig jaar kwam er een onderzoek van de universiteit van Sheffield aan het licht waaruit na onderzoek onder 250 kinderen hun mening gaven over clowns. En wat blijkt? Alle kinderen vonden de grappenmakers niet leuk en zelfs oudere kinderen gaven toe de types ‘eigenaardig’ en soms zelfs ‘eng’ te vinden. Er is dus ook nogal wat mis met het concept Cliniclowns. In hun conclusie noemen de onderzoekers de aanwezigheid van clowns in ziekenhuizen “een verkeerde ontwikkeling”. Verder wijzen zij er fijntjes op dat kinderen een naald minder eng vinden dan zo’n quasi-blije lolbroek aan hun bed.

In dat licht bezien vind ik het vreemd dat een naam als Paul de Leeuw zich nu verbindt aan zo’n ‘goed doel’ dat dus eigenlijk helemaal geen bewezen goed doel is. Ik vind het vreemd dat hier zo weinig aandacht voor is, en dat mensen er automatisch maar vanuit gaan dat Cliniclowns een bewezen pedagogisch (en medisch?) positief effect hebben.

Dat kan beter kerel?

Dat allerlei bekende Nederlanders het nodig vinden om in reclame te verschijnen vind ik nog tot daar aan toe. Dat Maurice de Hond en Natascha Froger verschijnen in de reclame voor de Nederlandse Energie Maatschappij: achja. Het zal ze wel een flinke som geld opleveren. Geloofwaardigheid is kennelijk te koop. Dat nu ook Henk Gemser in een reclame zit deed me meer met de wenkbrauwen fronsen. Vooral de boodschap: iets met boter en hartleeftijd. Schreeuwen dat iets beter kan vind ik geen trainen, en schreeuwen tegen mensen op straat die een sigaret willen opsteken of een frikandel uit de muur willen halen: dat vind ik vreemd. Ik denk ook niet dat mensen dan ,,dankjewel” zeggen. Waar bemoeit Henk zich mee, denk ik dan. En waarom maakt ie z’n eigen coaching ongeloofwaardig door BETER BETER te schreeuwen. Dat slaat toch nergens op? Henk, geef dat geld terug en laat het betreffende botermerk weten dat de reclame van de buis moet. Zou voor ons allemaal veel beter zijn

Koffiecultuur

Eerder schreef ik al iets over de Starbucks. Nu ie dan eindelijk open is lijkt de ontnuchtering compleet. De rij is vaak tot aan de deur, wat betekent dat je effectief ruim tien meter in de rij moet staan voor koffie. Geef mij maar gewoon kleinere koffietentjes, zoals de Coffee United in de Herestraat in Groningen waar ze zelfs nog tijd hebben voor een kleine illustratie.