Carcasonne is misschien wel het leukste bordspelletje van Nederland. Dat er dan ook mensen zijn die dat in Lego na willen maken is dan ook wel grappig. Er bestaat trouwens ook Lego Catan.

1) ga naar google.com/translate
2) vertaal van Engels – Vietnamees: Will Justin Bieber ever hit puberty
3) Kopieer vertaling
4) Vertaal dat van Vietnamees – Engels
5) Lach

Nu we steeds maar naar tablets en handhelds neigen om onszelf up- to date houden ontstaat er wederom een interessant momentum: wat doen wij met die devices. En vanuit een uitgeefperspectief: (hoe) gaan we hierop uitgeven? Met welk doel? En met welk business model?

Vreemd genoeg zie ik nog vaak copymedia gedrag. Tijdschrift online (inclusief kek ‘omslaan’ van de bladzijde).  En nu ook af en toe wat zaken die toch wel verdacht veel lijken op het kopieëren van ‘echt oude’ media. Zoals de papieren krant. Voor de iPhone is er inmiddels de NRC.next app. Opzich best aardig gedaan, leesbaar maar uiteindelijk is alles toch een krant. En is de iPhone louter afgestemd om de krant optimaal te kunnen bekijken. Maar het blijft een krant. Een krant door een klein schermpje.

Gisteren was het de beurt aan de lancering van de iPad app van de Volkskrant. Het toeval wil dat ik een abonnement heb op die krant. Dus snel gedownload, een krant gedownload (raar) en bekeken. En inderdaad; het is een krant. Vanaf de homepage – pardon: voorpagina – kan ik niet snel naar diverse pagina’s scrollen. Ik kan pagina voor pagina doorbladeren. En ik kan artikelen lezen. In exact hetzelfde formaat als ze al zijn opgemaakt in de krant. Er is helemaal niets extra’s. Behalve extra handelingen die ik moet verrichten om het artikel beeldvullend en scherp in beeld te krijgen. Kortom: dit is wederom geen vernieuwing. Het is een goedkope port van een oud medium. Het is geen uitvinding. Het is copykat werk.

Hopelijk realiseert de technische afdeling van de krant dit. En gaan ze aan de slag de krant volledig technologie- en device- specifiek te maken. Alleen dan ontstaat er een toevoeging die de krant zelf uiteindelijk overbodig kan maken.

Het heeft allemaal wat langer moeten duren, maar vanavond kwam ik dan eindelijk een trein tegen met het Wireless icoontje op één van de deuren waar ik ook echt zelf in kon gaan zitten. Eigenlijk was ik niet van plan m’n laptop open te klappen, maar gratis Wifi in de trein; daarvoor neem ik toch even de proef op de som. Hier mijn ervaring.

Het is nogal lastig om te achterhalen welk netwerk je exact nodig hebt om verbinding te kunnen maken. Het station waar ik opstapte had ongeveer 5 netwerken in de lucht (Groningen CS). Een paar keer proberen leveren je netwerken op waar je sleutels op moet geven, of waar je sowieso bij nader inzien (foei!) niet op kan/mag. Afijn, op goed geluk klikte ik ook maar eens op het netwerk ‘tmobile’.  En verdomd; dat maakte direct een verbinding met nstrein.ns.nl waar ik meteen ook de route informatie had kunnen zien. Ik zeg had, want hij was niet beschikbaar. Afijn, daar draait het natuurlijk allemaal ook niet om. Het gaat om het Internetten.

En dat gaat verrassend vlot. Had een Hi dongle nog wel eens last van bereiksverlies (tja, tussen Beilen en Assen..); de T-mobile in de trein heeft nergens last van. Ik mijn coupé tel ik hier nu 6 mensen die probleemloos kunnen internetten (hoewel ik er niet vanuitga dat ze dat dan ook allemaal doen tegelijkertijd). Lang verhaal kort; dit experiment is dik geslaagd. Rol maar uit NS! Het maakt treinreizen echt nog meer de moeite waard.

Toch wel heel cool gedaan.

Weet jij ook nog niet welk kado Marianne op 26 augustus krijgt? Doe dan mee met de speurtocht.

De eerste hint:

Normaal gesproken heb ik het niet echt vaak over mijn werk op dit blog, maar nu ga ik stiekem toch even iets pluggen dat we hebben gemaakt; een widget om een quote in te sturen over Borstkanker die misschien in Pink Ribbon Magazine terecht komt. We kunnen altijd nog wat goeie quotes gebruiken. Dus ik zou zeggen; schrijf je eigen quote.

Blijft toch wel een heel verslavend spelletje.