Een goed paard is nog niet automatisch een goede ruiter.
Deze opmerkelijke maar opvallend mooie uitspraak deed Co Adriaanse ooit. Hij bedoelde daarmee te zeggen dat een goede speler niet automatisch een goede coach is. Zelf is Co een gymleraar, maar met die uitspraak verklaarde hij zichzelf niet automatisch superieur. Hij zei iets dat we ons misschien een keer moeten gaan realiseren: toptrainers hebben niet in de top gevoetbald. Uitzonderingen daargelaten (Cruijf, Rijkaard) vallen spelers die het later proberen als coach van een voetstuk. De generatie van 88 (u weet wel) is, behalve Barry van Aerle en Hans van Breukelen allemaal trainer geweest of geworden. Opvallend. Maar succesvol? Nee hoor. Danny Blind, de broertjes Koeman, ze bewijzen allemaal dat een goed paard niet automatisch een succesvol ruiter is. Succescoaches zijn (zie Hiddink, van Gaal, Adriaanse) niet noodzakelijk actief geweest in het topvoetbal.
Dan nog Marco van Basten. Het gaat te ver om hem tot het rijtje: mislukt als toptrainer te scharen omdat hij nog geen enkele succes achter zijn naam heeft. Ook geen opvallende mislukkingen. De schoppartij tegen Portugal was niet hoofdzakelijk zijn schuld. Dat we niet echt goed speelden ook niet. Maar nu dreigt een nieuwe kwalificatiereeks toch wederom een moeizame missie te worden. Morgen niet winnen en het lijkt er op dat we het wederom kunnen schudden. Is het tijd voor alweer een frisse wind? Zei iemand daar Robert Maaskant?
