Categorie: Geen categorie (pagina 1 van 2)

Drie redenen dat Red Bull niet zo’n haast heeft met het vervangen van Pierre Gasly

Afgelopen zondag was het Max Verstappen die won. Maar teamgenoot Gasly was weer in geen velden of wegen te bekennen: sterker nog: hij werd door z’n teamgenoot op een ronde gezet. Toch verklaarde manager Christian Horner geen plannen te hebben om Gasly te vervangen. Hier drie redenen waarom Red Bull ineens wel erg veel geduld lijkt te hebben met een coureur die bepaald geen gelukkige indruk maakt.

Het is een shitty job

Op Max staat geen maat, en dat merkte Daniel Ricciardo aan het einde van het seizoen 2018/2019 ook al: hij werd in zowel kwalificatie als de race continue verslagen. Dit zal ook de reden zijn dat Vettel niet terugkeert bij Red Bull zolang Max er is.

Nummer 1/2

Red Bull heeft nooit gewerkt met een kopman en wingman zoals wel het geval is bij zowel Mercedes als Ferrari. Deze teams moesten in moeilijke situaties altijd kiezen voor één coureur. In het geval van het Ferrari duo was dit Vettel, en bij Mercedes was Hamilton altijd de meest dominante, ondanks de aardige prestaties van Bottas dit seizoen en het incidentele kampioenschap voor Rosberg. Red Bull heeft deze problemen niet, simpelweg omdat Gasly er in z’n geheel niet aan te pas komt. Dit maakt het – theoretisch – ook mogelijk om de auto van Gasly te voorzien van experimentele zaken die uit de fabriek komen en misschien nog niet 100% stabiel of betrouwbaar zijn.

Niemand beschikbaar

Ookal zou er bij Horner of Helmut Marko de behoefte bestaan om te stoppen met Gasly, wie moet er dan komen? Kvyat lijkt de beste keuze in de Toro Rosso stal, maar is het niet vreemd om iemand weer te promoveren nadat je hem wegens mindere resultaten juist tot tweemaal toe wegstuurde? Het Toro Rosso team heeft verder nog Albon, maar die heeft ook nog geen onuitwisbare indruk achtergelaten. Het zou me overigens niet verbazen als Red Bull gaat stoppen met het zusterteam Toro Rosso in 2021, maar dit voor een ander verhaal.

Kortom: er zijn voor Marko en Horner domweg genoeg redenen om de matige situatie met Gasly in stand te houden. De focus in de garage zal meer verlegd worden naar nummer 33, maar waarschijnlijk heeft niemand daar problemen mee

Zuck & de pivot*

*Pivot, startup term voor een omschakeling: een verandering in business model

De afgelopen jaren ben ik – net als eigenlijk iedereen – Facebook veel kritischer gaan volgen. Toen ik ergens in 2013 voor mezelf begon zag Facebook er nog heel anders uit. Niet geplaagd door politieke schandalen en datalekken was het een platform dat Hyves had weggedrukt, en onwijs goede mogelijkheden bood voor merken om in contract te komen met nieuwe doelgroepen.

Tientallen schandalen, datalekken en algemene bloopers later is Facebook als bedrijf flink in opspraak geraakt. Maar daar wou ik het in dit stukje eigenlijk helemaal niet over hebben. Ik wou iets schrijven over het nieuws deze week dat Mark Zuckerberg – de baas – een nieuwe richting van het bedrijf aankondigde: die van privacy en encryptie. En vooral die eerste was altijd slecht belegd bij Facebook, een bedrijf dat je tot in treurnis digitaal achtervolgt.

De afgelopen jaren kocht Facebook ook Instagram en WhatsApp, en dit waren dan ook de succesnummers want de grote blauwe reus van weleer is toch enigzins gaan lijden onder moeheid. Volgens Zuck bestaat het digitale dorpsplein niet meer en verschuift conversatie en sociale interactie naar private gesprekken in groepsapps – zoals WhatsApp.

Ik denk niet dat dit perse komt doordat de sociale interactie perse verandert: zijn platform biedt domweg geen geborgen omgeving meer om te doen waar het ooit voor bedoeld was: een soort gezellige tombola met al je vrienden die van alles en nog wat delen op hun timeline. De huidige Facebook timeline is gevuld met ‘viral video’s’, mensen die je niet kent en merken: heel veel merken en advertenties. Niet bepaald een gezellig dorpsplein.

Daarbij heeft het team van Facebook de laatste jaren de volledige trucendoos opengedaan om iets te bewerkstelligen dat in expert-termen wordt beschreven als growth hacking. Growth hacking is het idee dat je retentie creëert door de gebruiker een gevoel van urgentie te geven. Booking.com gebruikt dit fenomeen iets minder subtiel op de hotel-pagina’s:

  • 12 mensen bekijken dit hotel
  • De laatste kamer!
  • U hebt de beste prijs
  • Zojuist geboekt

Etc etc.

De growth hackers van Facebook hadden als doel dat jij het platform zo veel mogelijk bleef gebruiken en gebruikten hier alle trucs voor die ze konden bedenken: vriendschapsvoorstellen en meldingen over ‘deze vage kennis gaat naar dit evenement bij je in de buurt’. Het idee dat je ook Messenger kon installeren of ‘marketplace’ kon gebruiken: geen middel werd geschuwd om jou weer terug te krijgen waar Facebook je graag wil hebben: als actieve (!) gebruiker van het platform.

Ook instagram heeft hier inmiddels last van: IGTV is een functionaliteit die niemand echt wil, maar die Facebook de gebruikers opdringt om zo nog meer tijd in de app door te brengen. Want: hoe meer tijd jij doorbrengt hoe meer advertenties zij kunnen laten zien. Zo simpel ligt het.

Dat Zuckerberg nu komt met het idee om zich te gaan richten op privacy en encryptie is waarschijnlijk een laatste redmiddel: de diverse trucs op de diverse platformen hebben weinig uitwerking: mensen verlaten Facebook, en zullen dit op korte termijn ook gaan doen op Instagram, wanneer ze er achter komen dat verslaving niet goed voor je is, en Instagram een major time-killer is.

Dan WhatsApp, want hoe zit het daar dan mee? Dit is enigzins de vreemde eend in de bijt, maar ook WhatsApp gaat nog veel sterkere concurrentie krijgen, zoals het iets meer nerdy Telegram of Signal. Deze platformen doen WhatsApp na, soms met wat meer functionaliteit (Telegram) of wat meer privacy (Signal) maar ze doen fantastische dingen. Het moment dat Zuckerberg ook advertenties aanzet binnen WhatsApp, of de lelijke groei-tactieken van Facebook gaat doorzetten op WhatsApp zal er een exodus beginnen die waarschijnlijk ergens eindigt bij 1 van de twee.

Zijn bericht is dus waarschijnlijk een gok op de middel-lange termijn: kan hij met Facebook lang genoeg machtig blijven om zelf in het zadel te blijven én gebruikers aan zich blijven binden. Ik kan me voorstellen dat er binnen Facebook HQ niet zo’n beste sfeer meer is: het bedrijf is bedoezelt geraakt door de schandalen, en de voornaamste groei uit Facebook en Instagram is weg. Facebook heeft nog wel wat andere projecten, maar niets significant om revenue streams op te vangen die uit deze cash-cows kwamen. Rest niet veel anders dan toch maar proberen om de liefde terug te vinden: met privacyvriendelijke producten dus.

Volgens mij kan het allemaal best wat eenvoudiger. Ik denk dat er onderaan de streep helemaal niet zoveel mensen écht bezig zijn met hun privacy online. Ik denk dat mensen gewoon waarde hechten aan een degelijk product. Een product dat ze niet probeert te verkopen dat ze berichten moeten plaatsen. Een verhuur-website die je niet de hele tijd zit te pushen om een hotelkamer te boeken, maar gewoon een vriendelijke reus die jou in staat stelt met je vrienden te communiceren op een manier die niet alleen maar geldgestuurd is. Want ik weet zeker dat die twee dingen heus wel samen kunnen.

Waarschijnlijk is het inmiddels een beetje te laat. Maar eigenlijk is het misschien wel nooit te laat: er staan iedere dag nieuwe bedrijfjes op die dit opnieuw uitvinden, met privacyvriendelijke technologie. Die nog niet beursgenoteerd of verrot zijn. Die bedrijfjes moeten we met z’n allen een kans geven. Niet een tech-miljardair die de afgelopen drie jaar minimaal 30 keer sorry heeft moeten zeggen om alle misstanden waar hij als directeur mede-verantwoordelijk voor was – en is.

Vuurwerk

Als jochie van 12 vond ik vuurwerk geweldig. Dat begon na kerst, wanneer er vuurwerkfoldertjes bij diverse verkooppunten lagen. Die bekeken we dan uitvoerig. We maakten zelfs Excel sheets om te berekenen wat we met het budget konden kopen. Jaja.

Eenmaal gekocht staken we dat vuurwerk af. Door de jaren heen werd de berg gekocht vuurwerk steeds groter, tot het punt dat ik me kan herinneren dat we 6 sloffen astronauten hadden gekocht. In zo’n slof zitten 10 pakjes van 20 rotjes, of 20 pakjes van 10. In die tijd deed ook illegaal vuurwerk z’n intrede zoals strijkers en later nitraat en lawinepijlen. Die kochten we als verstandige jochies natuurlijk niet, laat staan dat we die af durfden te steken.

In plaats daarvan hadden we het druk genoeg om pakken met rotjes weg te werken, en kleine vuurpijltjes, verpakt in bundels van 140 stuks. Hele dagen stonden we met aansteeklontjes buiten te knallen. Op 30 december deden we dat bij m’n opa en oma. Alle neefjes en nichtjes kwamen dan ook, en die staken ook vuurwerk af.

Pas veel later realiseerde ik me dat vuurwerk afsteken een gevaarlijke bezigheid is waarbij ieder jaar veel slachtoffers vallen. Daar was ik destijds natuurlijk niet zo mee bezig. Ik snap de aantrekkingskracht van vuurwerk wel: even lekker gevaarlijk doen omdat het kan. En het was ook gewoon behoorlijk spectaculair als de buurman een 100.000 – klapper uitrolde in de straat die minutenlang de muren deed trillen.

Als je nu naar de cijfers kijkt van de schade ieder jaar dan is het eigenlijk gewoon onverantwoord om er mee verder te gaan. Stiekem ook jammer, want ik gun iedereen het plezier dat ik destijds had tijdens het afsteken. Die koude handen, die stank in je jas die nog dagenlang bleef hangen: die perceptie van groot gevaar die je steeds heel kort voelde wanneer je iets aanstak, hoe klein ook.

Maar het is simpelweg te gevaarlijk. En onnodig. Dus we moeten er gewoon mee ophouden.

Een heel gelukkig 2019.

Gezien: Outlaw King (Netflix)

Met meer dan 9 miljard dollar heeft Netflix het grootste productiebudget ter wereld, groter dan alle Hollywood studios bij elkaar. Dat moet ook nieuwe hits opleveren. Outlaw King is een film die er bij vlagen prachtig uit ziet. Maar daar blijft het dan ook bij.

De film verhaalt – waargebeurd – over Robert de Bruce die zichzelf koning van Schotland kroont en een oorlog start tegen de Engelse overheerser. Voor de goede orde, we hebben het hier over begin 1300. 

Zoals gezegd: het plaatje is fenomenaal, maar op de één of andere manier wou de film zelf mij maar moeizaam boeien. Er is weinig vaart en het verhaal blijft een beetje aan de oppervlakte hangen, ondanks dat er dus genoeg ingrediënten zijn om de film wel goed te maken zoals de prachtige decors en het goede acteerwerk.

6/10

Marley Spoon ervaring – hoe bevalt Marley?

In 2017 was het bijna onmogelijk om Hello Fresh te ontlopen maar in 2018 lijkt het de beurt aan Marley Spoon. Maar hoe bevalt Marley in de praktijk? Ik bespreek het aan de hand van 5 punten die me opvielen. 

De cadans

We hebben bij de start gekozen voor 3 maaltijden per week, voor 2 personen. De kleine man (3 jaar) eet af en toe iets maar helaas niet zoveel dat ie voor een volledige persoon met moet tellen (voor Marley dan he ;-).

Drie maaltijden is genoeg om ook af en toe te eten wat je zelf wilt en niet de hele koelkast vol met eten te hebben staan.

De bezorging

Iedere dinsdag komt er een koerier van een extern bedrijf de box brengen. Dit gaat gepaard met een boel SMS-jes en e-mails, die van mij niet perse nodig zijn – maar soit. De drie maaltijden zitten in een kartonnen doos en in diezelfde doos zitten weer drie papieren zakken die je in de koelkast zet. Daar heb je overigens wel plek voor nodig, want het zijn vrij grote zakken.

Het koken

Bij ieder gerecht – dat je overigens via de website zelf kunt kiezen – krijg je een kook-instructie met plaatjes. Hiermee is het vrij eenvoudig om te koken. Een aantal dingen heb je standaard nodig in huis, zoals peper, zout en een staafmixer omdat je die in veel gerechten gaat gebruiken. Daarvan heb ik er dus maar weer eentje gekocht nadat de supercheape kapot was. Goedkoop is klaarblijkelijk duurkoop in de wereld van staafmixers, maar dit terzijde.

Is het lastig? Dat valt wel mee. Ook al ben je een vrij gemiddelde kok (zoals ik) je komt hier wel prima mee uit de voeten. De instructies zijn eigenlijk altijd duidelijk. Wel kan het zijn dat je met vrij veel dingen tegelijkertijd bezig bent. Ook laat Marley je bijvoorbeeld dingen snijden die je verderop in het recept pas nodig hebt, waardoor je snijplank wel vol kan komen te liggen.

Het eten

Dan het belangrijkste aspect: het eten. Is het wat? Vanaf het allereerste gerecht – Flammkuchen – tot de meest recente – stamppot – was het allemaal prima te eten en soms heel verrassend. Hier in huis zijn we enthousiast geraakt over een best aardig aantal gerechten, waaronder een vegetarische hamburger met mozzarella, een lekkere bietensoep en een aantal stamppotten die echt lekker waren. Er waren ook een aantal dingen die we zelf niet zo snel zouden maken en sommige ingrediënten lijken zich wel erg vaal te herhalen, zoals limoentjes die je uitgeknepen en geraspt overal overheen doet en koriander die er wel erg vaak bij zit. Zoals ik hierboven al schreef: je kunt zelf gerechten kiezen, dus wanneer je het idee hebt dat je niet afwisselend genoeg eet dan kun je dit zelf aanpassen. Dit hebben we overigens zelf vrij weinig gedaan.

Prijs / kwaliteit

Marley Spoon adverteert met lage tarieven voor de eerste paar maaltijden, maar daarna betaal je regulier tarief. Voor drie keer per week eten voor twee personen kom je dan op €39,90,- per week. Dat vertaalt zich dus naar ongeveer 13,- per maaltijd. Even vooropgesteld: in de supermarkt kun je natuurlijk voor minder geld boodschapjes doen, maar dan moet je ook de inspiratie hebben om te koken. Marley Spoon neemt je dit uit handen, maar dus wel tegen een prijs. 

Conclusie

Na ongeveer twee maanden gegeten te hebben met Marley Spoon hebben we het ook wel weer een beetje gezien. Het is soms ook wel lekker om zelf uit te kiezen wat je wilt eten. Daarbij hebben we wel wat leuke nieuwe inspiratie gekregen voor nieuwe gerechten die we nog een keer kunnen eten. Daarbij vereisen sommige gerechten echt even focus, en daar moet je naar een lange werkdag ook maar net zin in hebben. Conclusie: leuke maaltijdbox maar misschien niet eeuwig houdbaar.

De pijnlijke aftocht van crypto

Ergens in december zaten mijn vriendin en ik juichend op de bank. Het beetje geld dat wij in Crypto’s hadden ge-investeerd was verdriedubbeld. En het leek wel iedere dag nog verder te groeien.

Mijn vriendin koos eieren voor haar geld op 250% winst. Ik deed dat op 200% winst. Van die winst konden we makkelijk een weekendje weg. 

Iedereen die niet had geprofiteerd leek wel gek, en vroeg zich vertwijfeld af of instappen nog wel zin had. Sommige deden dat en zagen begin 2018 hoe hun investering verdampte.

Inmiddels hebben alle crypto’s vanaf dat punt in december een vrije val gemaakt naar koersen die tot 300% lager staan dan die waarde in december. Een harde les: vooral voor de mensen die met spaargeld hadden gegokt – en verloren.

Wanneer je eenmaal 100% rendement gewend bent dan is de schamele 3% AEX winst een beetje sneu. Toch kan het absoluut geen kwaad om eens te gaan kijken naar de beurs. Met mooie als als die van de Giro of Buxx kun je eenvoudig een simpele portfolio samenstellen die ook zomaar 10% rendement kan halen. Niet spectaculair maar je zult zien dat je er uiteindelijk precies dezelfde kick uit haalt.

De avonturen van Elon Musk

Elon Musk wordt wel de Edison van onze tijd genoemd. Niet voor niets noemde hij zijn bedrijf naar zijn grote voorbeeld, energiewonder Tesla.

De afgelopen maanden kwam Musk in het nieuws vanwege de aanhoudende productieproblemen van het ‘middenklasse model’ van Tesla: de Tesla 3. Productie loopt al maanden achter en zijn bedrijf heeft straks weer dringend geld nodig om de boel draaiend te houden.

Ondertussen is Musk ook baas van twee andere bedrijven: SpaceX en The Boring company. Die eerste probeert commerciële ruimtevaart mogelijk te maken door de rakketten ook weer terug te laten keren op aarde. Een behoorlijk success.

In de Recode podcast van Kara Swisher hoorde ik David Calacanis – vriend van Musk – een interessante opmerking maken over Musks geldproblemen. Hij zei: ,,Een miljard is niet zoveel als er een moment komt dat je de switch om kan zetten en bóem, massively profitable wordt.”

En misschien is dat allemaal wel terecht. Grote, ambitieuze en misschien wel gekke problemen hebben niet alleen gekke professoren nodig maar ook enorm veel geld. Geld dat er nu in overvloed is. De bedragen die Musk nu nog nodig heeft zullen in de toekomst lachertjes blijken. Het aandeel heeft het al maanden lastig, maar ik voorspel dat die $290,- waar het aandeel nu op staat en lachertje is voor de komende jaren. Recordverliezen of niet: Musk weet dat hij de touwtjes stevig in handen heeft nu de auto-industrie nog steeds geen goed antwoord heeft op de Model S en X.

5 – Wat een mooie wielerkoers is de Giro

Tom Dumoulin had – in tegenstellingen tot alle andere concurrenten – geen enkele offday. Hij had alleen de pech dat ene C. Froome op een dag echt wég was. Zonder live-data over z’n wattage overigens want die was die dag mysterieus verdwenen.

Aan de zege van Froome hangt sowieso een enorme lucht sinds zijn dopingbeschuldigingen. Deze sport wordt al 20 jaar getroebleerd door doping maar Froome presteert het om nog een stap verder te gaan: na betrapt te zijn fietst hij vrolijk door. Dit geeft de prachtige Giro een bittere nasmaak: iemand die er eigenlijk helemaal niet tussen hoort wint.

Ondertussen hadden de ‘normale’ stervelingen zonder astma het gewoon moeilijk. Yates, Aru en tot slot Pinot hadden allemaal moeilijke dagen waarin ze 20 minuten verloren. Net als gewone stervelingen op zulke uitzinnige bergen.

Jammer voor Tom, een smetteloze model-renner die echt helemaal niets verkeerd deed en zelfs zag hoe jonkie Sam Oomen zomaar de top 10 binnen reed in z’n eerste grote ronde. Jammer voor het wielrennen dat de enige man die het bij voorbaat al niet verdiende nu weer op het podium staat te lachen.

4 – Rechtstreeks vanuit de filter bubble

Je realiseert je pas dat Twitter absoluut geen maatstaf voor de maatschappij is – gelukkig maar – wanneer het over een onderwerp gaat als de Wet Inlichtingen en Veiligheid.

Op Twitter was de 'nee' stem namelijk in een enorme meerderheid en daarom dacht ik dat het met 90% 'nee' zou worden. Dat viel tegen.

Wat er niet tegen viel was de opkomst. Klaarblijkelijk werkt zo'n referendum het best wanneer je een aansprekend onderwerp hebt. Dit was zo'n geval. Jammer dat uitgerekend D66 het referendum in de prullenbak heeft gegooid.

3 – Bestuurlijke chaos

Dit blog bleef stil, maar ondertussen was er genoeg nieuws. Halbe Zijlstra had gelogen, Pechtold had een appartement kado gekregen. Drie burgemeesters moesten opstappen wegens achtereenvolgens gesjoemel, prive-omstandigheden en nog meer gesjoemel. Marleen Barth van de PvdA bleek op vakantie tijdens een belangrijke stemming in de tweede kamer en stapte op. Waarschijnlijk uit angst voor LPF-achtige toestanden ruimde Thierry Baudet zijn FvD op: kritische partijgenoten werden eruit-gebonjourd. En dan heb ik het alleen nog maar over Nederland: in het buitenland waren het de goede doelen die er middels seksfeesten een puinhoop van maakten.

Liegen, gesjoemel of een loopje met de waarheid: het is klaarblijkelijk enorm lastig om in Nederland integere bestuurders te vinden. En daarbij: zo'n Halbe Zijlstra kan toch op z'n vingers natellen dat een leugen áltijd uitkomt? En waarom raadt zijn commnicatie-afdeling m dan daarna niet aan om schoon schip te maken? Want ook z'n excuses bleken echt niet te kloppen. 

Het afschaffen van het referendum door uitgerekend D66 minister Ollogren zal de wenkbrauwen nog meer doen fronsen: niet alleen krijgt de geloofwaardigheid van politiek Nederland klap- na klap: ook is er voor gewone burgers straks geen middel meer om aan de rem te trekken. Lachende derde worden hopelijk de groepen die hier actief ten strijde tegen trekken. Dat hoeft niet alleen politiek te zijn: ook een journalistiek platform als FTM, die recent nog journalistieke prijzen won kan een belangrijke bijdrage leveren in het gezond maken van bestuurlijk klimaat.