Je kunt geen review schrijven over een film met een cijfer-aanduiding erin zonder toch even te praten over het eerste deel, ofwel het origineel.

Ik neem je mee naar het jaar 2000. Ik was 17 jaar en met wat vrienden naar de bios. We hadden plannen om naar een andere film te gaan, maar iemand had zich vergist in de tijd, vandaar dat de film al 20 minuten bezig was.

Toen kozen we als alternatief Gladiator. Die zou ruim 30 minuten later starten.

Lang verhaal kort: die film overdonderde. Op een manier dat je weet dat je naar een epische film hebt gekeken. Het nam me terug naar de vorige epische film die ik in de bios zat. Jurrasic Parc tijdens een kinderfeestje. Niet echt een geschikte film voor een tien-jarige maar misschien daarom ook wel zo indrukwekkend.

De verhaallijn van de eerste is alom bekend: Russel Crowe is Maximus en trouw aan Marcus Aurelius. Die wordt door zijn zoon (Joaquin Phoenix) vermoord. Maximus ontsnapt en eindigt als slaaf. Daar wordt zijn motivatie om wraak te nemen op Phoenix.

Alle zaken die de film zo goed maken ontbreken feitelijk in de nieuwste editie. Opvallend genoeg is de regiseur hetzelfde, maar is de spoeling aan acteurs waar hij mee moet werken een stuk dunner. Russell Crowe schittert in de eerste film als trouwe, gepijnigde en wraakvolle hoofdpersoon maar ook Joaquin Phoenix heeft een uitstekende dreiging als geschifte en onbegrepen keizer Commodus.

In de tweede film is gekozen voor Paul Mescal, en eigenlijk blijkt al in de opening dat dat niet zo’n handige keuze was. Er zitten een paar oppervlakkige scenes in die duidelijk moeten maken dat deze vrouw z’n grote liefde is. Zonder al te veel verdere context sneuvelt zij vervolgens in een zee-slag en Paul Mescal – tenminste zo zal het in het script hebben gestaan – is daar erg van ontdaan. Dat blijkt echter niet zo duidelijk vanwege z’n gebrekkige acteerprestaties.

Peter Mensah, die ooit schitterde in de cult-serie Spartacus als gevreesde lanista heeft ook nog een rolletje en doet dat overtuigend. Zijn rol is echter uitgespeeld als ze samen gevangengenomen worden en tegen overduidelijke AI gegenereerde wilde dieren moeten vechten in de arena. In de nabespreking blijkt dat dit apen moesten voorstellen.

Hier zien we voor het eerst de ster van de tweede film: Denzel Washington die gek genoeg altijd de films waar hij in zit enorm overstijgt. Hier is ie in de rol van de rijke koopman Marcrinus die als hobby gladiatoren heeft. Zonder al te veel uitleg wordt Mescal meegesleept naar Rome om daar in het Colloseum te vechten.

De film is verder niet de moeite waard om uit de doeken te doen. Er zijn nog meer slecht ontwikkelde karakters en er zijn zelfs scenes uit de eerste film gemonteerd om de film wat meer context en lading te geven, maar dat is zeker voor de kijkers van het origineel helemaal niet nodig.

Je hoopt op een waardige opvolger van een epische film, maar die verwachtingen maakt Ridley Scott niet waar. Eigenlijk doet ie een beetje wat er ook al gebeurde tijdens z’n vorige project Napolean: een vrij lange film in elkaar zetten waar niets of niemand ook maar enige diepgang ontwikkeld.